3
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
45
Okunma
Birer birer kapandı o gönül kapıları,
Yüzüme vurur şimdi ayrılığın rüzgarı.
Her durakta bir anı, her köşede bir sızı,
Kime sorsam kayıp o gençliğin yıldızı.
Yüzümdeki çizgiler sitem değil, yaşanmışlık,
Koca bir ömür boyu kalbimi saran yalnızlık.
Gözümden damla damla süzülürken gençliğim,
Geriye sadece bir avuç küldür kalanım.
Bir gün yollar ayrılır, adımlar yorulur,
Kimi sevdiyse bu gönül, onda unutulur...
Bir ömür defteri bu, yaprakları sararmış,
Meğer her aşk ardında derin bir iz bırakmış.
Söyle ey vefasız yıllar, bu kaçıncı sonbahar?
Söndü mü kalbindeki o yalancı yangınlar?
Şimdi hangi iklimde açar senin güllerin?
Hangi yabancı tende gezinir o ellerin?
Ben sayfaları kapattım, mürekkebim tükendi,
Seni her düşündüğümde bir gençliğim daha bitti...
Funda Yılmaz
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz