Strin taşı…
Dağın kalbinde değil yalnız,
İnsanın en derin yerinde durur.

Ne yağmur onu anlatabilir tam,
Ne rüzgâr diline tercüman olur;
Çünkü bazı şeyler
Anlatılmaz… taşınır.

Üstüne kaç mevsim çöktü kim bilir,
Kaç ayrılık gelip gölgesine sığındı.
O susarak büyüdü,
İnsan konuşarak eksildi.

Bir el değse, ürperir zaman,
Soğukluğu değil dokunanı yakar.
Çünkü o taş,
İçine gömdüğün her acıyı tanır.

Strin taşı olmak zordur;
Ne kırılmaya hakkın vardır,
Ne de dağılmaya…
Yalnızca durursun,
İçinde kopan fırtınalara rağmen.

Ve bir gün anlarsın—
En ağır yük,
Söylenmeyenlerdir.

Paylaş:

10 Beğeni

+2 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (5)

5.0

100% (5)

Strin taşı Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Strin taşı şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Strin Taşı şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Sabitlendi

Ebuzer Ozkan, @ebuzerozkan

25.4.2026 15:24:15

5 puan verdi

Nafiz hocam bu serbest tarzda yazılmış harika bir eser olmuş. Yüreğinize, emeğinize sağlık. Kaleminiz daim olsun. Bu güzel şiire bende eşlik etmek istiyorum, yüksek müsaadenizle;

Gözyaşı aksa da içine sızar,
Kimse bilmez o taşta ne dertler yazar.
Sessizlik, ruhuna kazılmış mezar,
Susarsın, kelamın bittiği yerde.

Sırtını yaslarsın dilsiz bir dağa,
Düşersin sonunda bitmez bir ağa.
Hapsolmuş yüreğin bu dar sokağa,
Yükünle yanarsın, kimse duymaz da….Ebuzer Özkan

Selam ve saygılarımla.

ASIKLUZUMSUZ, @asikluzumsuz

25.4.2026 20:23:15

5 puan verdi

Her zaman ki güzelliğinde, tat ve deminde şiir
Kutladım yürekten, yalansız ve riyasız
Gönlün abat olsun, tüm şiirlerin, muhteşem ve de benzersiz olsun
Şiirle kal, sevgiyle kal, hoşça kal