2
Yorum
6
Beğeni
4,5
Puan
102
Okunma
Bu dünyadan bir cemre geçti…
Üşüyen kalplere değdi de ürperdi,
Sanki her dokunuşunda biraz daha kırıldı,
“Rencide olmasın” diye kendini sakladı gizlice.
Bir damla gibi düştü yüreklere,
Ne gürültüsü vardı ne de iddiası,
Ama en çok o incindi bu hayatta,
Kimse fark etmeden, sessiz sedasız.
İnsanlar kelimeleri hoyratça savururken,
O, susarak çoğalttı acısını.
Bir bakışta kırılacak kadar inceydi ruhu,
Dünya ise taş kadar ağır, taş kadar acımasızdı.
Ey kalp… biraz yavaş at,
Geçen her cemreyi incitiyorsun fark etmeden.
Her gidiş bir yara, her susuş bir vedayken,
Kim bilir kaç bahar küstü içimizde.
Bir cemre geçti bu ömürden,
Ardında kırık bir sükût bırakarak…
Ne bir çığlık duyuldu, ne bir isyan,
Sadece derinden, çok derinden
Rencide olmuş bir sevda kaldı…
5.0
50% (1)
4.0
50% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz