Artık anma adımı.
Ne gecenin en sessiz vaktinde,
Nede sabaha karşı uykunu bölen pişmanlıklarda,
Ne de yalnızlığın boğazına düğümlendiği o anlarda…
Benim adım, senin kirlettiğin bir hikâyenin
son temiz cümlesiydi.

Bir pişmanlığım yok sana dair.
Yine olsa, yine giderdim senden.
Yine aynı kapıyı aynı sessizlikle çeker,
Arkama bile bakmadan yürürdüm karanlığa.
Çünkü insan, sevildiği yerde kalır;
Şüphelerle boğulduğu yerde değil.
Ben senden hiç kaçmadım,
Senin içinde büyüttüğün zehirden uzaklaştım

Sen sanıyorsun ki ben gittim.
Hayır…
Ben çok önce bittim sende.
Her bakışında eksildim,
Her sorgunda kırıldım,
Her kıskançlığında paramparça oldum.
Sen fark etmedin.
Çünkü sevmekten çok sahiplenmeyi bildin,
Anlamaktan çok suçlamayı,
Sarılmaktan çok boğmayı seçtin.

Hâlâ bir suçlu arıyorsan kendine.
Aynalara bakmayı dene.
Belki ilk kez gerçeği görürsün.
Çünkü bu aşkı öldüren üçüncü bir kişi değildi,
Bir yalan,
Bir ihanet değildi…
Bu aşkı senin bitmek bilmeyen kuruntuların,
O aptal kıskançlıkların,
Her güzel şeyi kirleten karanlığın öldürdü.

Ben sana sadakat verdim,
Sen bana sorgu verdin.
Ben yüreğimi açtım,
Sen kapıları üstüme kapattın.
Ben biz olmaya geldim,
Sen beni kendine düşman ettin.
Ve şimdi kalkmış,
Enkazın ortasında suçlu arıyorsun.

Benden geriye ne kaldı biliyor musun?
Bir zamanlar gülerken ışıldayan gözlerinin
Önünde sessizce solmuş bir adam,
Yorulmuş bir kalp,
İnandığı sevgiden soğumuş bir ruh…
Sen sevginle değil,
Yaralarınla dokundun bana.
Ben de kanaya kanaya öğrendim gitmeyi.

Hadi...
Şimdi yüzleş kendinle.
Benim adımı anarak değil,
Beni kaybettiğin o anı hatırlayarak.
Çünkü ben bir anda gitmedim.
Ben, her gün biraz daha öldüm yanında.
Her gece biraz daha sustum.
Her sabah biraz daha yabancı uyandım sana.

Sana son kez baktım…
İçimde senden kalan ne varsa gömdüm.
Ne öfke bıraktım, ne özlem.
Sadece koca bir boşluk.

Artık anma adımı.
Diline değmesin ismim,
Hatıralarına sığınmasın yüzüm.
Ben senden çıktım.
Ama sen, kendi karanlığında
Ömür boyu kaybolacaksın.

Bir gün biri seni gerçekten severse,
Ona da beni yaşattığın acıları yaşatma.
Yoksa yine yalnız kalırsın,
Yine suçlu ararsın,
Yine aynalardan kaçarsın.

Ben artık yokum.
Senin için öldüm.
Bazı vedalar, geri dönüş bırakmaz.
Benimki de öyle bir gidiş oldu....