Kaçıyorum
Çelik sicimle örülmüş bahtımın hüznünden
Gönlümü kana kesen aşkın güzünden
Kuduran aklımın köşesini dönemiyorum
Dönemiyorum sütten ak ruhuma
Her defasında bahardan bahçemin tarumar olmasına anlam veremiyorum
Yokuşlara kamçılanan nezaketim susuyor
Belkilerim şaşıyor yörüngesinden
Ölmeden ölüyorum

Küllenip yeniden kükreyen içimdeki yangından kaçıyorum
Tırpan gibi biçen bakışlarından
Titrek kalbimi çiçekli omuzlarından indiriyorum
Delikanlı yüzümü inatla kahra sürüyorum
Ne çok boş geliyor çırılçıplak yaşamak gözüme
Sürgün veriyorum uçsuz bucaksız uçurumlarda
Şikayetim yok payıma düşen hazandan
Kırılıp dökülmeden geçmek istiyorum
Bana ayrılan zamandan

İncelen kalbimin çığlıklarından kaçıyorum
Sermest biten soluk soluğa gecelerden
Adını unutturan kusursuz işkencelerden
Gölgemi sıyırıp üzerimden kendimden gidiyorum
Gergin uykuların tarıyorum saçlarını
Tartaklanmış rüyalara yelken açıyorum
İki satır dilekçeyle dileklerimin vuruyorum boynunu
İstifa ediyorum
Bitiriyorum tek celsede gönül oynunu..