Yollar kapandı bağlandı umutlar
Aşılmaz çöllerim, kayboldu pusulam
Uykusuz gecemde tetikte kâbuslar
Aslanı kediye boğdurma ey! Yâr

Bir dostun kapısına varamadan dağlar
Karardı ufuklar, çabalarım çıkamam
Sonum hüsran değil, sana sözüm var
Sözümü kanda boğdurma ey! Yâr

Kurumuş ırmaklara sel olup coşma
Tenine saçlarını döküp dolaşma
Eller nazar eder, gülerek bakışma
Sevabı, günahlara boğdurma ey! Yâr

Gün bitti, yaz geçti, soldu hazanım
Girmişim menziline okların, mızrakların
Uğrular yollarımı boşuna bağlar
Umudumu gözyaşına boğdurma ey! Yâr

Nureddin’im Din-i İslam uğrunda
Yol bilirim, can veririm, canana
Mürebbiye el uzatan Nadan’a
Öfkemi, hırsımı boğdurma ey! Yâr.

Mehmet Nurettin Üstün.