Bülbülün yerinde baykuş ötüyor,
Güller çürükleşti, kabahat kimde?
Baca doğru, duman eğri tütüyor,
Yeller çürükleşti, kabahat kimde?

Dünya titrer oldu feryat sesinden,
İnsanlık vazgeçmez bir dem süsünden.
Ayrı düştü ümmet tek ülküsünden,
Dallar çürükleşti, kabahat kimde?

İlim meclisinden edep çekildi,
Arifin, âlimin boynu büküldü.
Fitnenin tohumu kalbe ekildi,
Diller çürükleşti, kabahat kimde?

Bana dokunma da, git dedik öte,
Şuursuz bir hırsla daldık gaflete.
Hayat oyununda kin çıktı sete,
Roller çürükleşti, kabahat kimde?

Sadakat süslenip düştü pazara
Yiğidin gönlüne taht kurdu para
Sevdalar rengârenk; Sır oldu kara?
Allar çürükleşti, kabahat kimde?

Gölge asıl oldu, asıl ise sır
Yürekler pas tuttu, vicdanlar nasır.
Bereket kayboldu, nebatat kısır,
Haller çürükleşti, kabahat kimde?

Gözler kapalıdır, kaş ağır gelir,
Hayaller başıboş, düş ağır gelir.
Yürümez ayaklar, baş ağır gelir,
Yollar çürükleşti, kabahat kimde?

Aslına hor bakan asiller azdı,
Çürük elma kokan nesiller azdı.
Bataklıktan çıkan fosiller azdı,
Kullar çürükleşti, kabahat kimde?

Nûrfânî der: Dertler deryayı aştı,
Adalet ölünce terazi şaştı.
Bir katre yaş düştü, ummanlar taştı,
Sallar çürükleşti, kabahat kimde?

Nuriye Akyol
18.04.2026


Pir Bekir Cila Üstad’ın şiirine nazire olarak yazmaya gayret ettik.

Vicdanlar sustu, hakikât göçtü
Adalet eğrildi, terazî kimde?
Nefsine kul olan aklını yitti
Yollar çürüdü, kabahat kimde?
----Müjgan Akyüz hocamdan.
Çok teşekkür ediyorum.