Dertler sınavındır, ahuzar etme,
Günler aya döner, yıl gelir geçer.
Ağır bu yük deyip intizar etme,
Yüce dağ başından yol gelir geçer.

Siyah saçlarını kapatır aklar,
Azrail kapını kaç defa yoklar.
Bir kara yel eser, azalır çoklar;
Sararır al, yeşil, gül gelir geçer.

Niceleri var ki; oğul, kızı yok,
Tutunacak dalı, nazı, sözü yok.
Kenarda köşede bir top bezi yok,
Üç günlük dünyada, çul gelir geçer.

Şeytan gönüllere kibir ekiyor,
İman zayıf düşmüş, boyun büküyor.
Gör, nice mazlumlar azap çekiyor,
Mevla’m "Ol!" deyince zul gelir geçer.

Allah var, gam yoktur tekbir alana,
Bismillah diyerek küfre dalana...
Mümin sarılır mı, söyle yılana?
Allah’ın izniyle al gelir geçer.

Helalinden olsun sofranda aşın,
Sıkışmaz yüreğin, ağrımaz başın.
Bir yola girmeden çok düşün taşın;
Dost yanında kalır, el gelir geçer.

Gözünün önünde binlerce delil,
Sana verilenin kıymetini bil.
O da gider elden, olursun zelil;
Kaymağı bulursun, bal gelir geçer.

Hangi kuş konduğu daldan uçmadı?
Hangi kula toprak kucak açmadı?
Hangi sultan tahtı koyup göçmedi?
Nice saraylardan sal gelir geçer.

Hayat eserini sürer pazara,
Ecel seçer alır, vurur hızara.
Kâr, zarar toplanır, girer mezara;
Susar tuti diller, kâl gelir geçer.

Ruhunu kuşatsın sabır, metanet,
Ne güzel kapıdır ilim, fetanet.
Rehberin olursa Kur’an’la sünnet,
Sırat köprüsünden kul gelir geçer.

Nûrfânî’m de bana, dertsiz kul var mı?
En kötü virane kabirden dar mı?
En çetin müşküller mahşer kadar mı?
Sabır terkisinde, hâl gelir geçer.

Nuriye Akyol
18/5/2026

Görsel alıntıdır.