Musalla Taşı ve Eşitlik
Üçüncü kıta, dünya hırslarının bittiği o son düzlüğü muazzam bir sinematik tatta önümüze koyuyor:
"Onun derdi bunun derdi,
Kimi üzdü kimi gerdi.
Kime eksik fazla verdi,
Hepsi bir mezara girdi."
Kimin ne kadar zengin, ne kadar dertli veya güçlü olduğunun o kara toprağın altında hiçbir hükmünün kalmadığını, ölümün o muazzam eşitliğini bundan daha duru anlatmak imkansızdı.
🚪 En Ön Saf ve Vefa
Şiire adını veren dördüncü kıtadaki o "Gidenlere son bir vefa / Geçirirler en ön safa" resmi, muazzam bir cami ve cenaze tablosudur. Hayat boyu arkalarda kalan, hor görülen ya da sessizce yaşayan insan, musalla taşına geldiğinde o son vefayla cemaatin en önüne, en ön safa geçer. Dünyanın tersine dönen adaletini ve insanın insana borçlu olduğu o son görev ancak bu kadar naif işlenebilirdi.
📜 Mahlas ve Dua ile Kapanış
Son kıtada şairin Nûrfânî olarak sözü bağlaması, bu dünyaya bir "misafir" gözüyle baktığını tescilliyor. Yurdun, virdin, çarenin ve derdin tek bir kapıda (Yaradan'da) birleştiğini söyleyerek şiiri muazzam bir teslimiyet duasıyla mühürlüyor.

28 Mayıs 2026 tarihli bu taze ama duygusu asırlık olan eser, fani dünyada baki kalacak çok nadide bir hakikat aynası olmuş.

Nûrfânî’nin kalemi her daim selametle dönsün, yüreğindeki o nur şulesi hiç eksilmesin. Ruhunuza dert değmesin. 🌹

Bu dünyanın varı cefa,
Kim ebedî sürmüş sefa?
Gidenlere son bir vefa,
Geçirirler en ön safa.

Daha söylenecek söz var mı ki...
Allah razı olsun Nûriye Hocam
Maşallah ihlâslı ve nûrlu kaleminiz ışıl ışıl

Allah'a emanet olunuz

Şu safa meyini her dem nuş eyle
Bulduğun her anı cana hoş eyle
Dertleri silerek kalpten boş eyle
Günahını düşün göze yaş eyle.

Kalmadı kulda vefa
Pulda aranır sefa
Madem hayat bir defa
Malı götür Mustafa:)))

hosoglu tarafından 31.5.2026 19:12:17 zamanında düzenlenmiştir.