BİR KADINI SEVDİM…
Saçları sonbahar sarısı!
Her telinde bir ayrılık, bir vedâ saklı,
Rüzgâr esse içim titrerdi…
Sanki her savruluşu “git” derdi bana!

Bakışları zümrüt yeşili!
Bir orman gibi derin, bir kuyu gibi karanlık,
Düştüm içine… çıkamadım!
Ne yol bulabildim ne kendimi…
Kayboldum, adımı bile unuttum orada!

Gülüşü vardı… yarım kalan bir şarkı!
Her notasında içim parçalanırdı,
Bir gülerdi… ben ölürdüm,
Bir susardı… ben biterdim!
Sevmek buysa… ben en ağırından yaşadım!

Ellerini tutamadım uzun uzun!
Zaman hep bizden çaldı,
Bir anlık dokunuşuna
Bir ömür verirdim yeminle!
Ama kader… bizi yarım yazdı, yarım bıraktı!

Bir gece sustum!
Adını gömdüm en derine,
Ne haykırdım ne ağladım…
Sadece içimde büyüttüm seni,
Bir yangın gibi… kimse görmedi!

Bir kadın sevdim işte!
Saçları sonbahar… bakışları bahar!
Ben mi?
Ben kışa mahkûm bir adam!
Sevdim… yandım… sustum…
Ve alkışlar arasında bile… yalnız kaldım!

Suskun Şair Fazlı Acar