ÇEKİL GİT DÜŞLERİMDEN

Çekil git düşlerimden, seni sevmiyorum,
Çek bakışlarını benden, artık istemiyorum.
Sen gittin, geceler çöktü üstüme,
Ben kendi yaramı kendim sarıyorum.

Bir zaman gözünde cennet aradım,
Uğruna gençliğimi sessizce harcadım.
Sen bir başka sevdaya yüzünü dönerken,
Ben senin ardından kendimi kaybettim.

Şimdi odalarda susuyor duvarlar,
Masamda yarım kalmış eski akşamlar.
Bir fotoğrafın kaldı elimde yalnız,
Ona bakınca içimde mezarlar ağlar.

Ne dönmeni isterim, ne affederim seni,
Yüreğimden söküp attım artık o sevgiyi.
İnsan en çok neye yanıyor bilir misin?
Sana verdiğim ömrün geri gelmeyişine.

Çek bakışlarını benden, gözlerin yakmasın,
Küllenen yangınımı yeniden başlatmasın.
Ben seni unutmaya razıyım da,
İçimde ölen adam bir daha uyanmasın.

Gecenin koynunda adını anmayacağım,
Senden kalan acıyı kader saymayacağım.
Bir gün kapımı çalsan bile sevgilim,
O kapının ardında ben olmayacağım.

Çekil git düşlerimden, çekil hayatımdan,
Yeter artık kanatma beni.
Sen beni değil, içimdeki adamı öldürdün;
Şimdi git… cenazesi kalksın hatıralardan.

Suskun Şair Fazlı Acar