AKIL HASTANESİ

Adını duvarlara kazıdım, silinmedi
Tırnaklarımda kaldı senden kopan geceler
Burası akıl hastanesi diyorlar ya
Ben aklımı değil… seni kaybettim

Yatağım iki kişilikti, şimdi uçurum gibi
Bir yanı sen, bir yanı dipsiz karanlık
Uyku uğramıyor gözlerime gecelerdir
Her sabah biraz daha eksiliyorum

Koridorlar uzun… adımlarım yara izi
Her kapı yüzüme kapanan bir hatıra
Burada gülen yüzlere aldanma sakın
Hepsi içinden çöken birer enkaz

Aynaya baktım… senden arta kalan bir yüz
Sevda kırıklarıyla çizilmiş bir hayat
Gözlerim konuşuyor, dilim susturulmuş
İnsan en çok sevdiğinde düşermiş karanlığa

İğneler vuruyorlar… sustu sanıyorlar beni
Oysa içimde hâlâ senin adın kanıyor
Bu dört duvar değil beni çürüten
Yokluğun her gün içimde yeniden doğuyor

Şimdi iyi dinle… ben burada delirmedim
Beni parça parça eden senin gidişindi
Kapıyı üstüme değil, kalbime kilitledin
Ve en acısı… ben hâlâ o kilidin içinde seni bekliyorum!

Suskun Şair Fazlı Acar