"BURUK ACI...

Gece çöker içime…
Kara bir kan gibi…

Yılların kırıkları… diz çöker omuzlarımda.
Her adımda… bir umut, bir hayal, bir anı daha kırılır.

Gölgeler fısıldar adımı…
Duvarlar bile korkar yanımda.
Dudaklarımın ucunda… kırık kelimeler bekler.
Ama söylemeye cesaretim yok…
Suskunluk düşer bir hançer gibi.

İçim bir deniz…
Kanlı… derin… dalgalarıyla boğar beni.
Çığlık atmak isterim…
Çığlık bile susturamaz bu acıyı…
O artık benimle bütünleşti…
Bir gölge gibi…
Bir lanet gibi…
Çıkmaz… çıkamaz…

Yalnızlığın sesi… yankılanır kafamın içinde.
Her sessiz nefeste… bir dünya çöküyor…
Acının dili yok…
Sadece bakar… çöker… sarsar…

Sokagındayım…
Gölgem önümde bir duvar gibi.
Her sözüm bir çığlık…
Her duruşum… gömülmüş umutlarımın yankısı…

Dinleyen görür mü… bilmiyorum…
Bu acı… burada…
Buruk… keskin… derin…
Ve herkes bilir…
En karanlık gecelerde bile…
Sızı… benim tek yoldaşım…
Suskun Şair Fazlı Acar