Vefasız Kızıma
(Bir Şair Babanın Dilinden Ağıt)

Gelinliğin kefenin olsun kızım…
Ben sana “can” dedim, sen bana yabancı…
Daha ben hayattayken yetim bıraktın,
Bir selamı çok gördün, bir hâli esirgedin…
Kızım…
Ben seni sırtımda büyüttüm,
Gece ateşlerde başında bekledim,
Bir gülüşüne dünyayı verirdim de
Sen bir bakışını bile esirgedin…
Vefasız kızım…
Ellerin kınalı gelin oldun da
Babanın kapısını çalmadın,
Ben kapıda yol gözledim günlerce
Sen bir kere “baba” demedin…
Şimdi içimde bir mezar taşı var,
Adı sensin, yazısı kırık…
Yaşıyorsun belki ama bana göre
Çoktan toprağa karıştın artık…
Gelinliğin kefenin olsun kızım…
Bir baba bedduası değil bu, bir ağıt,
İçimde yanan koru duy da gel,
Yoksa bu yangın beni de alır, seni de yakar…
Bir gün düşersen dara,
Adımı anarsan eğer
Bil ki ben yine buradayım kızım…
Ama içimdeki o eski baba
Çoktan öldü haberin yok…
Ah kızım…ahh
Bir baba evladına nasıl küser bilmezdim,
Sen öğrettin bana
Severken de insanın içinin nasıl öldüğünü…
Suskun Şair Fazlı Acar