BOŞ ÇIKTI

Bir ömür sırtımda taşıdım yükü,
Güvendim, her vuruş içimde kaldı.
İyiliğim döndü kapıma dertle,
Ben verdikçe hayat benden aldı.

Dar gün gelip de kapımı çaldı,
Kalabalık birden sessizliğe daldı.
Dün omzumda gezen nice insanlar,
Bugün ismimi bile unutur oldu.

Aynı sofralarda bölüştüm ekmek,
Kardeşlik sandığım meğer gölgeymiş.
Canımdan saydığım yakın yüzlerin,
Her biri gönlümde ayrı bir izmiş.

Bir zaman uğruna ömrümü verdim,
Kendi yaralarımı kendimle sardım.
Benden yana duran tek bir kişi yok,
Ben yine de başımı yere eğmedim.

Şimdi kapım sessiz, gönlüm sürgünde,
Geçmişin hesabı durur içimde.
Kim beni yarı yolda bıraktıysa,
Adını taşırım yalnız hükmümde.

Artık ne beklerim eski sevgiyi,
Ne boş söz uğruna açarım kalbi.
Beni yalnızlığın ateşi büyüttü,
Kendi küllerimden kurdum kendimi.

Bir gün bu dünyadan sessiz gidersem,
Arkamdan sahte gözyaşı dökmeyin.
Vaktinde bir selam vermeyenler,
Mezarım başında ağlamayın sakın.

Suskun Şair Fazlı Acar