RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Varoluş, Tekrar ve “Klostrofobik Döngü” Kliniği

Şiirin Adı: Klostrofobik Ölüm
Şairi: Zanedus
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… RUSAMER’de bu şiir okununca kimisi “hocam bu şiir değil, içe kapanmış bir evrenin çarpışması” dedi, kimisi “insan kendi içinde bu kadar sıkışabilir mi” diye sustu, bir de içimizden biri “her doğuşun tekrar bir ölüm gibi yaşandığı yer burası” deyince Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu karanlığın tam ortasına bıraktı

Şiirin mayası sıkışmışlık
Ama fiziksel değil
İçinde varoluş sancısı var
İçinde tekrar var
İçinde görülmeme, inanılmama travması var

Özgünlük 20 / 20
İfade çok farklı
İmge dünyası çarpıcı

Dil ve Üslup 19 / 20
Sert
Doğrudan
İç monolog etkisi güçlü

Düşünsel Derinlik 20 / 20
Varlık
İnanç
Yok sayılma teması derin

Yapısal Bütünlük 19 / 20
Tekrarlar bilinçli
Akış yoğun

Etkileyicilik 20 / 20
Sarsıcı
Rahatsız edici ama etkili

Not Toplamı 98 / 100

Kalburabastî Efendi bastonunu yere vurur:
Şair diyor ki “tekrar tekrar öldüm”
Biz de diyoruz ki
İnsan en çok görünmediğinde ölür! Bu şiirde fiziksel ölüm yok, ama her inanılmama bir darbe, her yok sayılma bir kaza… “Son sürat gaza basan çocuk” var ya, işte o aslında kendini yok etmiyor, kendini hissetmeye çalışıyor

Yalnız dikkat… Bu şiir karanlık ama boş değil
Bu karanlıkta bir çığlık var
Ve o çığlık duyulmak istiyor

Vesselam.
Görülmeyen acı
En derin olandır

İnsan ölmez bazen
Sadece tekrar tekrar kırılır