1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
45
Okunma
Günlerin telaşıyla koparırken gülleri
anladım ki kaybettim seni.
Bulsam da baharın kokusunda,
gülen gecelerde gözlerini,
ruhuma fısıldayan bir kabustu sanki.
Anımsayamıyorum artık
ne kadarı gerçek, ne kadarı yalandı.
Ve feda ettiğim sevgimi,
kanımla emzirdiğim toprağa gömdüğümden beri
duydun mu hiç,
hissettin mi?
Aşkı orada burada,
kenar mahallelerin çöplüklerinde...
Süslesen de ne fark eder?
Bir şarkı söylüyor karanlıkta
yavaş yavaş eriyen bir kadın.
Bir şarkı söylüyor bana;
duyuyorum ben onu, görüyorum.
Ve bakire toprak,
benim için bir kez kirlenseydin ne olurdu?
Ne olurdu bir kez de o beni duysaydı,
tıpkı benim diğerlerini duyduğum gibi?
Ölürken son kez,
sinir uçlarında hisset beni.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz