2
Yorum
14
Beğeni
5,0
Puan
149
Okunma
Hasretin zehrini kadehe koydun
İçtikçe dert oldu, yıllar tükendi.
Sen kendi hükmünü kendin buyurdun
Gidilen yollarda izler tükendi.
Dersin ki mektuplar leylak kokardı
O vakit gönlümde güller açardı.
Gözümden süzülen yaştan utandı
Mürekkep kurudu, diller tükendi.
Ne rüya bıraktın ne de bir hayal
Kırıldı kanadım, kalmadı meyal.
Gönül kapısında bekleyen o hal
Eskidi eşikler, eller tükendi.
Fırtına kopsa da sessizce dindim
Kendi ateşimde kavruldum, yandım.
Seni bir ömürlük emanet sandım
Vadesi dolunca fallar tükendi.
Yıkılan umudu sorma bir daha
Güneş küskün doğar artık sabaha.
Vuslatı bıraktık başka ervaha
Mekanlar daraldı, yollar tükendi.
14/04/2026
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz