Aldırma döktüğüm göz yaşlarına
Sebepsem affetme kara kışına
İnanma girsemde gece düşüne
Bağında yeşeren gül sayma beni

Gönlünüze yüreğinize sağlık

Zor muydu diyorsun o ağır yükü
Taşımak imkansız böyle bir mülkü.
Yarım kaldı bak bu sevda, türkü
Sustumda bitmedim, lal sayma beni.

Ecelin haberi canıma değdi
Gözlerim o an önüme eğdi.
Bu sessiz vedanın hükmü de neydi?
Gittim de dönmedim, var sayma beni.

Değerli şair Ayla Hanım, iyiki sayfama uğrayarak varlığınızdan haberdar ettiniz ve sayfanıza ulaşarak bu güzel şiiri okuma zevkini tattım.
Tam bir ozanca harika bir şiirdi. Yüreğinizin derinliklerinden süzülerek gelmiş olmalıki beni adeta büyüledi. Şiirin güzel ve yüreğe dokunanını okumak keyfi bir başka oluyor. Yüreğinize ve emeğinize sağlık. Tebrik ediyorum ve yürekten kutluyorum sizi.
Bu güzel şiire iki beyitle eşlik etmek istedim kabul buyurun.
Selam ve saygılarımla esenlikler dilerim.
İyi geceler. Günümün şiiridir.

Zahirde değil, ben batında sevdim
Yanmış yüreğimle, bak sana geldim
Sevdanla yanarken, lal olan dil-dim
Geç kalsamda affet, yok sayma beni.

Nice yol yürüdüm yoruldum kaldım
Umudumu başka bahara saldım
Sevdaya tutuldum, uyudum daldım
Nolur! Al gönlüne, yok sayma beni.
————————————-Kul Seyyah

Merhaba değerli dost kalem
Güzel şiir
Bizde kutladık yazdıran yüreği ve eserini
Sevgiyle kal, şiirle kal, sağlıkla kal, hoşça kal

Harika bir şiir okudum hocam. Yüreğine, kalemine sağlık.

“Sessiz Veda”, yoğun bir iç hesaplaşma ve pişmanlık duygusunu çok güçlü bir dille aktarıyor. Her kıta, ayrı bir kırılma ve içsel yıkımı taşıyor; özellikle “düştüm de kalkmadım, kul sayma beni” gibi dizeler duygunun ağırlığını artırmış.

Genel olarak eser, sessiz bir ayrılığın içinde bile yankılanan büyük bir iç fırtınayı başarılı şekilde yansıtıyor.

Yüreğinize gönlünüze sağlık, derin duygularla yazılmış etkileyici bir şiir okudum. Selam ve sevgilerimle değerli şairem.🌸🤍🌸

Günahkar arama, aynaya bir bak": Şairin okları kendine çevirmesi, dürüst bir yüzleşmenin en büyük kanıtıdır. "Karadır bu bahtım" diyerek kaderle barışırken, "Kırdım da bilmedim" diyerek de hatanın ağırlığını omuzluyor.
"Düştüm de kalkmadım, kul sayma beni": Kul olmanın, bir duruş ve vakar gerektirdiğini ima eden bu mısra, yerle yeksan olmuş bir ruhun kendine karşı duyduğu o ağır mahcubiyeti simgeliyor.
Final: "Gittim de dönmedim, var sayma beni." Bu veda, sadece mekansal bir gidiş değil; bir varoluşun, bir hatıranın içinden tamamen çekilme kararı gibi.