8
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
109
Okunma
Kaldıramam o umutla dolan tabakları,
Gözlerimin önünde diz çökmüşken
karanlık.
Gönlümün eşiğinde solar aşk
yaprakları,
Yüreğimi üşüten bu upuzun yalnızlık...
Söndürdüğün o sahte ışıklar yalan
anne,
Zifiri gecelerde gerçektir bize kalan.
Bir yetim kirpiğinde donup da
donakalan,
Çıplak bir kış gününün ayazıdır can
alan.
Üşüme sakın çocuk, sarıl kendi
gölgene,
Belki bir nefes siner hırkanın
köşesine.
Dünya dursa ne yazar, sığın o
sessizliğe,
Bir anne şefkatiyle dokun sızan
geceye.
03 06 2026
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.