Bir yorgun akşamın omzuna yaslanmış sabır gibi ağır,
sisli bir göğün altında büyüyen ince bir umut benim.
Sessizliğin çatlamış dudaklarından sızan çığlıklar taşırım içimde,
ama susuşum bile bir şiir gibi yankılanır içimdeki boşlukta…
Kırıldım; cam gibi çoğaldım içimde,
topladım kendimi gecenin dağınık aynalarından.
Kimse görmeden gözyaşı mı içime gömdüm,
çünkü bazı yağmurlar yalnız yüreğin toprağında yağar…
Bir bakışta anlaşılmak isterken bile sustum,
çünkü en çok anlaşılmadan sevmeyi öğrendim ben.
Sevdamı bir dünya genişliğinde büyüttüm içimde,
gidince bir enkaza döndüm kendi iç odalarımda…
Ben ya hepim ya hiç;
ya bir baharın ilk ışığıyım ya da son yaprağın düşüşü.
Gücüm, kırılganlığımın ince damarlarında saklı,
ve en çok da susarken taşar içimdeki ses…
Kimse duymaz içimdeki fırtınanın kıyıya vuran adımlarını,
kimse görmez dünya nın ağırlığını sırtımda taşıyan gölgemi.
Bir enkaz değilim belki ama
ruhum, yıkılmış bir şehrin sabahına benzeyen suskunlukta…
Nefes alıyorum ama yaşamak başka bir dil,
her harfi yaralı, her cümlesi yarım…
Her gün kendimi karanlıktan kazıyorum sabırla,
tırnaklarımda umut kırıntıları, gözlerimde ince bir ışık…
Ve yine de vazgeçmiyorum;
çünkü en derin karanlığın bile bir çatlağı vardır,
oradan sızan bir ışık tutar insanı hayata…
Kadın olmak…
bir rüzgârın bile eğilerek geçtiği çiçek olmak değil sadece,
fırtınanın ortasında kök salmayı bilmektir.
Bir çiçek gibi açmak değil,
toprağa sabırla yazılmış bir dua gibi durmaktır hayatta…
Kadın olmak;
bir baharın sessizce dünyayı iyileştirmesi gibi,
soğuk kalplere dokunan sıcak bir nefes olmaktır.
Kuruyan dünya ya yeniden renk vermek,
solmuş umutlara su gibi inmektir…
Yeri gelince anne olmaktır kadın olmak;
sadece doğurmak değil, bir yüreği yeniden büyütmektir.
Bir kalbi avuçlarında taşır gibi titremek,
gecenin ortasında bile ışık olabilmektir…
Geceleri uykusuz bir dua,
gündüzleri gülüşe dönüşen bir sabırdır kadın…
Kadın olmak…
bir çocuğun gözlerinde yeniden doğmak,
sevgiyi öğretirken aslında kendini yeniden öğrenmektir.
Ve en çok da…
adı konmamış sevgilere bile “anne” olabilmektir…