Dünyanın her yanında çılgınlık var,
Sokaklar dans ediyor, kimse bakmıyor.
İstekler uçuşuyor havada kelebekler gibi,
Yapı yok, kural yok, sadece kaos var.

Her köşeden bir çığlık yükseliyor,
Her pencereden bir karmaşayla uyanıyoruz.
Dünya dönüyor ama kimse saymıyor,
Kaç tur attığını bilmiyor.

İstekler çok, evet çok,
Denizler kadar çok,
Yıldızlar kadar çok,
Ve hepsi birbirine karışmış,
Renkler gibi sulu boyada.

Yapısalcılık yok,
Olmasın.
Bıraktım dağınık kelimeleri,
Bıraktım saçılmış düşünceleri,
Bıraktım çılgınlık kaplamış her şeyi.

Çünkü bazen en güzel şiir,
Hiç olmayan şiirdir.

Sabahlar belirsiz, akşamlar bulanık,
Zamanın kendisi kaybolmuş aralarında.
Düşler gerçeklerle dans ediyor,
Hangi adımın doğru olduğunu kim bilebilir?

Belki de bu güzel,
Bu düzensizlik, bu akış.
Belki de özgürlük budur,
Hiçbir kalıba sığmadan,
Hiçbir çizgiye uymadan.

Bıraktım uçsun istekler,
Bıraktım karışsın renkler,
Bıraktım dönmeye devam etsin dünya.
Çünkü kaosta bir düzen var,
Sadece bizim göremediğimiz bir düzen.