Beklemeyelim alev kapıya dayansın diye,
beklemeyelim gökyüzü küllerle haber versin diye....
Kutluyorum kalbi selamlarımla.

Bu etkileyici ve derin anlatımınız, orman yangınlarının, ihmallerin ve çevre felaketlerinin yarattığı acıyı ve aynı zamanda toplum olarak almamız gereken tedbirleri son derece güçlü bir dille ifade ediyor.

​Şiirsel bir ağıt ve bir çağrı niteliğindeki bu metinde öne çıkan temel temalar şunlardır:
​İhmal ve Sorumluluk: "Alev büyüyor, insanın ihmali kadar" dizesi, felaketlerin sadece doğa olayı olmadığını, insan eliyle ve önlemsizlikle ne kadar büyüyebileceğini vurguluyor.

Yanan ağaçların göğe duası, yuvasız kalan bir kuşun çaresizliği ve çocukların susan sesleri, yangının sadece ağaçları değil, tüm yaşamı ve geleceği yok ettiğini gösteriyor.

​İş yerlerindeki yangın tüpleri örneğinden yola çıkarak, orman sınırlarında, mahallelerde ve yaşam alanlarında hazır su tankerleri ve depolarının bulundurulması gerektiği gibi somut ve stratejik öneriler sunuyor.

"Su hâlâ su, el hâlâ el, vicdan hâlâ vicdandır" vurgusuyla, ne kadar büyük bir yıkım yaşanırsa yaşansın, ortak toplumsal vicdan ve eylem birliği ile yeşil ve huzurlu yarınların yeniden inşa edilebileceğini hatırlatıyor.

​Gerek toplumsal farkındalık oluşturmak gerekse yerel yönetimlere önleyici tedbirlerin önemini hatırlatmak açısından son derece güçlü, duyarlı ve yapıcı bir mesaj.

TEBRİKLER