0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
8
Okunma
Sen benim tek esir düştüğüm savaşımsın,
hayatın bütün renklerini reddedip
tek bir renge hasret kaldığım elamsın.
Sen benim gülümsün; dikenlerin batsa da,
acıtsa da battığı yerler,
yine de hayran olduğum güzelliğimsin.
Sen benim kimsesiz vakitlerimde,
düşüncelerimdeki tek kimsesin;
dilsizliğime ses,
yalnızlığıma yoldaş olansın.
Geceyi örten bilinmezlik sarsada içimi,
Sabahı getiren de sensin yine;
bir yanımda yangın,
bir yanımda serin bir meltem.
Ne senden geçebilirim.
ne de sana tam varabilirim;
sen,
hem yarama dokunan sızı
hem de o yarayı anlamlı kılan kadrimsin.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
