0
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
61
Okunma
bildirim sesiyle uyanıyorum
kalbim değil, telefonum titreşiyor önce
birinin hayatı çok güzel
birinin kahvesi estetik
birinin gülüşü filtreli
ben
ekran parlaklığını kısıyorum sadece
ablam arıyor bazen
iyisin değil mi diyor
iyiyim diyorum
çünkü kötü olmak için bile
vakit ayıramıyorum artık
şehir, üstüme üstüme geliyor
reklam panoları kadar büyük yalnızlıklar
herkes bir yerlere yetişiyor
ben kendime geç kalıyorum
gece olunca
herkes uyuyor sanıyorsun
ama kimse uyumuyor aslında
hepimiz biraz kaydırıyoruz aşağı
biraz daha aşağı
biraz daha…
sonra bir yerde
parmağım duruyor
ben
oradayım
ama kimse çevrimiçi değil
Hikmet Çavdar
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
