1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
102
Okunma
Makam-ı Aşk
Muradım sevmekten öte,
Sevende yok olup girmek gönle.
Niyazım dildedir sanma, ben susmayı seçtim,
Utancımdan başımı yerden, "Hu" ile geçtim.
Günah yüküyle bâr
iken, nasıl bakarım Arş’a?
Zaten ayan değil mi halim, O Sultan-ı Zîşan’a?
Ne isteyeyim ki; Seni benden ziyade bilen var,
Dileğim Sen, maksadım Sen, bu can Sana yâr.
Gayrısına el açmam, yalvarmam kul kısmına,
Gönül bir kuştur, konmuştur merhamet dalına.
Ey kalpleri evirip çeviren Mukallibü’l-Kulûb!
Eyle gönlümü gönlünde sabit, ey Yüce Mahbub.
İstemem fani nimeti, kalsın masivaya,
Cennet dahi perdedir, âşık bakmaz dünyaya.
Yunus’un dilindeki o kutlu nida gibi;
"Bana Seni gerek Seni", ruhun tek gıdası gibi.
Toprağın cemreye hasreti neyse, işte öyle;
Yandır beni Zat’ınla, Sen gerek Seni söyle.
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz