6
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
181
Okunma

Bir akşamüstü kırılmış aynalarda çoğalan yüzüm,
Bir eski şarkı gibi titrek ve mahzun sesim.
Perdeler usulca iner geceme,
Yıldızlar bile çekinir kederime bakmaya…
Ben yalnızım…
Gözlerimde yarım kalmış vedaların ıslak izi,
Dudaklarımda söylenmemiş “kal”ların sızısı.
Bir gülüşe hasret, bir ele muhtaç değilim belki
Ama bir yüreğin sıcaklığına muhtacım gizlice.
Ben yalnızım azizim…
Ne alkışlar doldurur bu boşluğu,
Ne de sahneler unutturur içimdeki ıssızlığı.
Işıklar söndüğünde, makyaj silindiğinde,
Geriye sadece titreyen bir kalp kalır…
Ben yalnızım…
Bir çığlık kadar sessiz,
Bir şarkı kadar kırılganım.
Sev dedim, sevildim sandım,
Meğer en çok kendime gurbetmişim.
Ve şimdi gecenin tam ortasında
Kendi adımı fısıldıyorum aynalara…
“Sevilmek ne zormuş” diyorum,
Ben… yalnızım.
Ah ne güzel, ne güzel seni sevmek ……..
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.