6
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
92
Okunma

Gülüşün kırıldı bir yerde,
ben duydum.
Kimse duymadı.
Çünkü en çok
sessiz şeyler kırılır.
Bir çay bardağı değil bu,
düşse toplanır.
Bir kalp de değil tam,
alışır zamanla.
Ama bir gülüş…
İnsanın yüzünde açan
en savunmasız çiçek.
Sen gülerken eksildin,
ben bakarken çoğaldım.
Aramızda ince bir çatlak:
adın.
Şimdi aynaya bakıyorum,
gülüyorum.
Kırık yerimden.
5.0
100% (7)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.