Bu dizeler, ayrılığın o ağır ve ezici yükünü çok yalın ama bir o kadar da vurucu bir dille anlatıyor. Şiirde özellikle "ayak izi" ve "enkaz" imgeleri, gidenin bıraktığı hasarın sadece duygusal değil, neredeyse fiziksel bir boyutta hissedildiğini çok iyi yansıtıyor.

Bir vedayı bile çok gördün bana" dizesi, bitişin belirsizliğini ve muhatabın bu süreci ne kadar hoyratça yönettiğini vurguluyor. Kapanışı yapılmamış her hikaye, şiirde geçtiği gibi "yarım kalan sözler" olarak insanın içinde büyümeye devam eder.
​
Şiirlere basa basa gitmek" ve "aşkı ezmek" ifadeleri, bir tarafın kutsal saydığı değerlerin diğer tarafça çiğnenmesini temsil ediyor. Finaldeki enkaz metaforu ise biten bir ilişkiden ziyade, yıkılan bir dünyayı tarif ediyor.
​
Aynı şehirde kaybolduk da / Birbirimizi bulamadık" kısmı, fiziksel yakınlığın duygusal uzaklığı engelleyemediği o meşhur trajediyi çok güzel özetlemiş.

​Sözlerin akışı oldukça akıcı ve duygusal yoğunluğu yüksek.

Tebrikler kutlarım KALEMİNİ ŞAİR ARKADAŞIM