ADINI KOYAMADIM

Sarı papatya gibi baktın bana…
Güneş kokan, masum bir ilkbahar…
Ben mi?
Ben çoktan sonbahara dönmüştüm,
Kırık dökük bir sevdanın ortasında…

Bir papatya kopardım hayalinden
Titredi ellerim…
“Seviyor…” dedim, umutlandım…
“Sevmiyor…” dedim, dağıldım…
Ve hep eksik kaldı son yaprak,
Adını koyamadım… biz’in.

Geceler suskun, yollar yetim artık,
Adını sayıklar içimde bir yalnızlık…
Gülüşün yarım kaldı bir yerde,
Ben tamamlayamadım seni…
Belki de kendimi…

Bir sarı papatya sakladım kitap arasında,
Kurumuş ama hâlâ sen kokuyor…
Her sayfayı açışımda
Geçmiş değil bu
Sanki hâlâ yaşıyor…

Bahar gelince herkes mutlu olur derler…
Benim içimde hüzün çiçek açıyor…
Eğer sevda buysa
Bil ki en çok
Sarı papatyalar ağlıyor…

Ve ben…
Hâlâ son yaprağı koparamayan
O çaresiz adamım…
Suskun Şair Fazlı Acar