Canı tenden soyundurup “Leylâ” diye geçince,
Şehâdet şerbetini bal eylesin aşk beni.
Benlik sarayı yıkılıp son perde açılınca,
Hakikat dergâhına yol eylesin aşk beni.

Ezel bezminde yandım erenlerin deminde,
Adım düştü vuslatın sır dolu âleminde.
Hu sedâsı yükselir cemlerin deminde,
Ebâbil nefesine dil eylesin aşk beni.

Gözyaşı abdestimdir seher vakti dururum,
Ney misâli içten içe yanar, inler, eririm.
Bir ism-i Hakk diyerek toprağa yüz sürerim,
Sevdanın ocağında kül eylesin aşk beni.

Mürşid nazar ederse çözülür düğüm taşım,
Bir lokma aşk yeterdir diner cân telaşım.
Pervâne misâliyim ateştir arkadaşım,
Can verip o ateşe yel eylesin aşk beni.

Bergüzâr der sözümde niyaz vardır sır vardır,
Aşk içen gönüllerde gizli yanan nar vardır.
Fenâ bulup yoklukta bâkî kalan yâr vardır,
Yokluğun ülkesine sal eylesin aşk beni.

Gönül Adıgüzel Dural