Ruhunun derinliklerinden bir ses geliyor;
Tanınmayacak kadar güç, en derinden.
Üstü kapatılmış, geçmişin yankısıdır bu.
Hatırlatmak istedikleri varmış gibi haykırıyordu.

Duymuyordun, belki de istemiyordun;
Başka bir seni, sana hatırlatan sesleri.
Kulakların kapanmış kalbinin sesine,
Sanki çıkmak istiyor kalbinin içindeki.

Maziden bir an geliyor gözlerine,
Yeniden yaşıyorsun adeta.
Oysa yüzün asık,
Yaşanmışlığı sikmek istermişçesine.

Sonra istemsiz dalıyorsun o ana.
Hayır hayır çıkmak lazım bu girdaptan.
Bir kez yaşadı mı insan,
Çakamaz yaşanmışlıktan.

Dudakların durup durup titriyor,
O eski haykırışlar sanki tekrar dökülecek.
Ağızdan çıkan onca belirsizlik,
Tekrar seni belirsizleştirecek.

Kulaklarında hep aynı tını,
Sanki herkesin sesi orada.
Aynı çığlıklar ve aynı haykırışlar.
Kulaklarını tıkasan da nafile, yüreğinin sesi susmaz.

Zaman sanki geriye akıyor,
Sen ileriyi adımlarken.
Geri geri gittikçe ayaklar,
Yaşanır yeniden acı hayatlar.

Kalbinin atışları hiç değişmez,
Aynı korkular sarar bedeni.
Şimdi ne olacak belirsiz,
Belki de yaşanmışlıklar tekrar edecek.

En tatlı anların kokusu burnunda.
Oysa ne denli uzaklıktalar.
Ne ara yaşandı da bitti?
Uğruna zamanı durduracağın anılar.

Yürekte buruk nice boşluklar,
Yeri doldurulmayacak sevenlere ait.
Ne çabuk çıktılar hayatından,
Etrafında beliren bomboş hatıralar.

Artık o eski tadı vermiyor,
Kırk yıllık hatrı olan kahveler.
Dostlarla aşka tokuşturulan kadehler,
Yıllandıkça acı verdi şarabın tadı.

Sabahları ilk işin oldu,
Dört elle sigaraya sarılmak.
Dumanı tüttükçe içinde,
Hayatın geçer gözlerinin önünden.

Zevkle okunan kitapların,
Yeri karalanmış hayatlara bırakıldı.
Kıyamadan açmaya bir sayfasını,
İçinde en tatlı anların hatırası.

Artık film izleyemiyorsun.
Başında beraber sabahladığın,
Aşk filmlerinin son perdesi,
En hazin ayrılıklarla kapandı.

Hayatta dönüp durdukça ardına,
Yük olur en güzel yaşanmışlıklar.
Tadına varmalı belki de,
Her anı doyasıya yaşayarak.

Ne sayıp durmalı geçmişte,
Ne de yaşananlar yok sayılmalı.



N. Y.