Son durağım olsun...

Yorgun bir seyyah gibi, geçtim dünya kapılarından,
Yollar eksildi altımdan, şehirler silindi hafızamdan.
Tüm yokuşlar bitti, hırçın rüzgarlar dindi artık,
Ruhumun dingin limanı, en kuytu sığınağım.
Bırak, o derin gözlerin, benim son durağım olsun...

Öyle bir bak ki.. İçinde zaman dursun, sussun endişelerim,
Gözlerinde bin yıllık hasret, vuslatını bulsun,
Kaybolduğum karanlıklar, kirpiklerinin gölgesinde uyusun,
Adımlarımın yorgunluğu, bakışının huzurunda son bulsun.
Bırak, o eşsiz derinlik, benim son durağım olsun...

Ne mevsimlerin soğuğu değer artık tenime,
Ne de gurbetin, o acısı uğrar kalbime.
Dünyanın tüm gürültüsü kapıda kalsın, girmesin içeri hiç kimse.
Ben senin bakışlarında buldum, aradığım o cenneti.
Bırak o bahar gözlerin, benim son durağım olsun...

Ömrümün geri kalanını, yüzünde ki aynada seyredeyim,
Senden ötesi uçurum olsun yüreğime, ben hep sende biteyim.
Aşkın en saf haliyle, mühürlensin bu son menzil,
Seninle başlasın her sabahım, seninle bitsin her şafak.
Bırak sevdiğim o gözler, benim ebedi durağım olsun...

Varsın kapansın üzerime tüm kapılar, bir sen açık kal gönlüme,
Yeter ki senin ışığın kalsın, bu karanlık ömrüme.
Başka bir yol, başka bir ışık istemem artık kimseden,
Ruhumun son teslimiyetidir bu, vazgeçmem asla senden.
O cennet misali gözlerin, benim tek ve son durağım olsun..

"İBRAHİM_KAVAL"31.03.26