AŞKA TÖVBE

Sustu diller, çekildi sevda sahnelerinden,
Bir veda rüzgarıdır esen kalbin derininden.
Artık fısıldanmıyor o en masum cümleler,
Gidenin ardından boynu bükük kaldı heceler...

Yeminler darmadağın, sitemler sessiz şimdi,
Söyle, hangi yürek bu yangını dindirebildi?
Sevenler birer birer terk edip gidiyorken,
Gönül küle dönüyor, daha "elveda" derken...

Kırılsın o kalemler, yazmasın tek bir satır,
Sevgiliye adanan o her bir tatlı hatır.
Sahte gülüşler için tükendi mürekkepler,
Şimdi yaralı bir kalpte ağır bir yük bekler...

Ne umutlar kuruldu, hepsi bir bir yıkıldı,
Aşk kapısı çalınmadan, zincirlerle çakıldı.
Gözü yaşlı masallar yarıda kaldı böyle,
Hangi kırık düş avunur boş bir teselliyle..?

Kadehlerde aranmaz artık yitip gidenler,
Karanlığa sığınır o çok sevip kaybedenler.
Gece çöker, sabaha ermez yıkılan yürek,
Aşka tövbe etmiştir, her gün can çekişerek...

"İBRAHİM_KAVAL"31.05.26