SESSİZ GİDİŞ...

Yine düşürdün yüreğime ayrılığın yangınını,
Küllerim savrulur rüzgarda, gören dertli sanır.
Alevler yaksaydı canımı bu kadar acıtmazdı inan,
Senden gelen bu sessiz gidiş, Ruhumu kanatır...

Çok şey istemedim aslında şu yalan dünyadan,
Sadece bir parça huzur, bir yudum sevgiydi dilediğim.
Bir tatlı tebessüm, sıcak bir sığınaktı hayalim,
Bakmadan arkana, söyle nasıl çekip gittin...

Bana mutluluğu çok gören hayat, neden bu kadar zalimsin,
Her umutlandığımda yoluma taşlar koyarsın,
Yıkıp geçtin bütün köprüleri, acımaz mısın hiç?
Beni kimsesiz, beni böyle yarım bıraktın...

Gözlerin aklıma düşer, geceler zindan olur,
Hangi köşeye baksam, senden bir iz kalır,
Bu amansız yangının ateşi bilmem ne zaman söner.
Yüreğimde açtığın yara, öyle derin, ve şifasız,
Söylesene nasıl acımadan gittin vefasız...

Artık ne sesin gelir uzaktan, ne bir haberin,
Gönül bağımda kış, bu bir intihar,
Kaderime yazılmış bu hüzün, dilimde intizar,
Gittin ya, benden... Hayatımın ışığı söndü,
O... büyük sevda, gittiğin gün benle öldü....

"İBRAHİM_KAVAL"26.05.26