İkinci Baharım
​Yılların yorgunluğu çökmüşken yorgun gönlüme,
Bir güneş gibi doğdun, ışık oldun ömrüme.
Kurumuş topraklarım can buldu her sözünle,
Sen benim solmayan çiçeğim, ikinci baharımsın...

​Dallarımda açan en taze, en narin gülümsün,
Dilsizleşen dünyamda öten bülbülümsün.
Kaderin bana sunduğu en güzel ödülümsün,
Gönül bahçemde parlayan, ikinci baharımsın...

​Sana çıkan bu yollar, huzura varan izdir,
Gözlerindeki derinlik, ucu bucağı olmayan denizdir.
İçimdeki bu sevda, en kutsal, sevgimdir,
Sen benim son durağım, ikinci baharımsın...

​Varlığınla yeşerdi umutlarım birer birer,
Seninle geçen her an, bin ömre bedel eder.
Gidişinle başlardı ancak gönlümde keder,
Sığınacak tek limanım, ikinci baharımsın...

​Mühürledim adını kalbimin en derinine,
Kimseyi koyamam artık senin o eşsiz yerine.
Ruhumun eşi sensin, kurbanım her zerrene,
Alnıma yazılan kaderim, ikinci baharımsın...

’’İBRAHİM_KAVAL’’05.05.26
KARDELEN