2
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
98
Okunma
Kendimdeki şehirlerin en ışıksız yollarını seçtim yürürken,
bir aklım hep cebimde kaldı
seslerin birbirine değdiği yerleri öptüm,
başımın üstüne koyup
ilgisiz bir gülüşle veda ettim.
Aşk böyle bir şey değil mi?
senin beynindeki cümleyle tırnaklanıp
hiç yara almamış bir savaşçı gibi yaşamak?
kanamadan çoğalmak,
çoğaldıkça eksilmek.
Herkesin gönlü bir asma ağacında asılı,
kiminin yılları şaraba döner,
kiminin ağzında buruk bir dua kalır;
bazı meyveler cennete haramdır zaten,
bazı bekleyişler dünyaya.
En dik kuşluk vaktinde yola çıkan hisler var içimde,
beklemekten yorulmuş,
bekledikçe kendine zaman açan
ve zaman, en çok bekleyenin elinde kırılıyor.
Yani
ben biraz geç kaldım kendime,
biraz da erken vazgeçtim senden;
aynı cümlenin iki ayrı yarası gibi
taşıyorum içimde.
31-03-2026
ist
zaralıcan
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz