Griye Düşen Mavi

Gökyüzü gri, hem de kapkara gri,
Bulutlar güneşi yutmuş sanki.
İncecik yağıyor yağmur,
Elekten elenir gibi, usul usul.
Deniz bile grileşmiş bugün,
Yokluğun aldı benden bütün maviliği.

Deniz niye gri? diye sorsan,
Mavisini senden almıştım çünkü.
Sağımda orman…
Çam dallarından süzülen damlaları
Yağmuru görebilmek için izliyorum.

Ah diyorum…
Yanımda olsaydın keşke.
Sen olsaydın,
Deniz masmavi olurdu, pırıl pırıl,
Güneş dokunurdu günümüze.
Oysa sen gidince
Renkler de terk etti beni.

Dışarıda her gün yağmur,
İçimde kupkuru bir boşluk.
Her yer gri…
Hep gri…
Ah diyorum ah,
Yıktı beni gidişin.

Dağların tepesine çöken sis
Manzarayı değil, seni saklıyor sanki.
Yoksun…
Olmadığını bile bile
Seni arıyor gözlerim.
Beklemek değilmiş yoran,
Bir daha gelmeyeceğini bilmekmiş.

Ben daha sana sarılmaya doyamadan
Gittin…
Sensizlik çöküyor ufkuma,
Dalıyorum hayallere.
Denizin ucunda bir gemi görüyorum,
İçinde sen olsan…diyorum.

Gelsen,
Bir gülüşünle değişse her şey,
Denizler yine maviye dönse,
Güneş bizimle doğsa yeniden.
İçimizde kalan ne varsa silinse…

Ah diyorum ah,
Gözümü yolda bıraktın, gittin.
Şimdi anlıyorum;
Bazı gidişler vedadan fazlası…
Bir insanı değil,
Onunla kurduğun bütün dünyayı kaybetmek.

Dalgalar yorgun, kıyılar suskun,
Kalbime damla damla hüzün düşüyor.
Ah keşke yanımda olsaydın şimdi…
Keşke gelsen be adam
Bir gün ansızın, sessizce…
Ben yine aynı yerdeyim.

Ah diyorum ah,
Ama sen yoksun.
Sensiz geçen her gün
Biraz daha griye dönüyor.

Gel…
Seni çok özledim.
Gel gülüm gel…
Yine severim seni,
Bu kez daha çok, daha derinden,
Hiç bitmeyecekmiş gibi.

Gel…
Bak hâlâ buradayım, umutla.
Kapım açık, kalbim ışık dolu,
Yeter ki “geldim” de usulca.
Belki gecikti sadece zaman,
Ama bir gün geleceksin biliyorum,
Gülerek buradayım diyeceksin.

Gel gülüm gel,
Her şey yeniden başlar inan.
Geçmişi rüzgâra bırakırız,
Önümüzde upuzun bir bahar…

Gel…
Seni çok özledim.
Bu kez gitme demem,
Sonsuza kadar kal da demem.
Ama sararım seni,
Hiç bitmeyecekmiş gibi…
Umutla, sevgiyle,
Yarınlara birlikte.