Düşünmek kolaydır, yapmak zordur. dünyada en güç olan şey de düşünüleni yapmaktır. goethe
Ay
Ayla Kaya

ÜZGÜNÜM

Yorum

ÜZGÜNÜM

( 2 kişi )

3

Yorum

7

Beğeni

5,0

Puan

137

Okunma

ÜZGÜNÜM

Gözlerimi kapatsam sendeyim,
Açsam bu dertli dünya...
Özleminden ölüyorum,
Ama bitmiyor bu rüya.
​Sana kavuşmak imkansız,
Kalmak ise bir ceza...
Her nefesim ruhuna vurulan yeni bir pranga.
​Elini tutacak kadar yakınım,
Deryalar kadar uzak.
Bu can bu bedende tutsak,
Gönlüm perişan ve bitap.
​Seni sevmekten değil,
Sensiz nefes almaktan yorgunum.
Yaşamak zorunda olduğum için,
Üzgünüm sevgilim.
​Ben bende değilim artık, ne olur anla;
Sende ölüp, bu dünyada kalmaktan yorgunum.
23 01 2026.

Paylaş:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (2)

5.0

100% (2)

Üzgünüm Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Üzgünüm şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
ÜZGÜNÜM şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Tercanlı24
Tercanlı24, @tercanli24
26.3.2026 23:53:49
Emeğinize ve kaleminize sağlık güzel bir çalışma kutlarım
Mehmet DEMİR
Mehmet DEMİR, @mehmetdemir1
26.3.2026 23:21:39
5 puan verdi
tebrik ederim şiiri ve şairini gönlünüze sağlık eksik olmayın...
selam ve saygıyla
erbensalim
erbensalim, @erbensalim
26.3.2026 23:11:06
5 puan verdi
Yakınlığın Uzaklığı: "Elini tutacak kadar yakın, deryalar kadar uzak" ifadesi, fiziksel mesafelerin ötesinde, kaderin veya imkânsızlığın ördüğü o görünmez duvarı çok net hissettiriyor. Bu, dokunabildiğin ama ulaşamadığın bir ruhun yarattığı o en derin sızıdır. Olması: Şiirin en sarsıcı noktası, yaşamanın bir "ceza" ve "zorunluluk" olarak görülmesi. Sevgiliden ayrı alınan her nefesin "ruha vurulan bir pranga" olarak tanımlanması, aşkın artık bir varoluş sancısına dönüştüğünü gösteriyor. "Yaşamak zorunda olduğum için üzgünüm" dizesi, bu dünyadaki varlığını sadece sevgiliye duyulan bir mahcubiyet gibi gören çok asil ve yaralı bir duruş.: "Sende ölüp, bu dünyada kalmaktan yorgunum" finali, şiirin zirve noktası. Ruhun ait olduğu yerde (sevgilide) kalması ama bedenin bu dünyada sürüklenmesi, insanın kendi içinde ikiye bölünmesinin en lirik ve en kederli ifadesi olmuş.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL