6
Yorum
27
Beğeni
5,0
Puan
233
Okunma
Aşk yazdığım her dizenin altına ,
imza atamayacağım bir intihaldi
Çünkü o dizeler artık benim değil,
onun bana bıraktığı yaranın iziydi ...
Aşk imzasını atmış
çoktan çekip gitmişti ...
Aşk bana ebediyet vaat etmişti
oysa sonsuz olan tek şey,
onun yokluğunun acısıydı ...
Aşk , acılara rağmen sevmekti ,
onu ebediyen seveceğimi ,
bildiği halde gitti ...
Onu sevmek ,
sabahı olmayan bir gecede,
güneşin doğacağına inanmaktı ...
Geceye aşık birinin,
sabahı olmazdı
biliyordu ,
inandırdı ,
ve gitti ...
Aşk, yokluğun içinde var olmayı,
varlığın içinde kaybolmayı öğretti.
yokluğunda kayboldum,
ve gitti ...
Ve aşk birinin ruhuma,
karanlığımı gördüğü halde ,
dokunabilmesiydi ...
"Dokundu, / Ve gitti..."
Çağdaş DURMAZ
5.0
100% (15)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.