Zamanla kapattığın yaralarıma
Bugün neşterle imzanı attın.

İyi oldun mu diye merak ederdin ya,
Şimdi “gebersin” diye haber yollar olmuşsun.

Kızmıyorum...
Elbet anlaşılacak masumiyetim.
Gözlerine gerilen kin perdesi yırtılacak.
Geç olmasın, umarım.

Bıraktığın yerde olmayacağıma da eminim.
Affetmek Allah’a mahsus...

İsterdim boynuna sarılmak,
Gamzemden bir buse alışını...
Gözyaşlarınla döktüğün her hücreden
Yeniden filiz verirdi aşk.

Senden başkasına kördü gözlerim,
Duymazdım kimseyi.
Yolum sana doğru çizilmişti.

Elbet karaladığım raylardaki kara tren
Geçecekti yamacından.

Sabretmek erdemlikti,
Bilemedik...

Yokluğun kırdı kanatlarımı diplerinden,
Uçamadım.

Başka yerlerde seni anlamayanlara
Dert anlatıyorsun şimdi.

Tek şahidim Allah...
Gözlerinden düştüğüm yerde
O tuttu beni.

Yanlışlar tecelli olacak.
Sabırla bekliyorum.

Güneş, inadına doğacak kalbimin kıyısına,
Isıtacak üşüyen yanlarımı.

Ama bil ki
Kırıldığım yerden güç aldım ben...
Yokluğunla sınandım,
boyun eğmedim sensizliğe.

Ne sana kırgınım artık,
Ne de geçmişe esirim.
İçimde taşıdığım her şey
Beni ben yaptı çünkü.

Ve bir gün,
Göz göze gelirsek eğer
Anlayacaksın hatalarını...