Yine çok güzel tebrikler hocam iyi bayramlar saygılarımla.

Kendinize has tarzınız ve zengin kelime hazinesi ile, yazmış olduğunuz gönül sesinizi beğeniyle okudum. Gönlünüze gelen ilhamınız bol , kaleminiz daim olsun, selam ve sevgilerimle kalın sağlıcakla...

Ramazan bayramınızı en içten dileklerimle kutlarım,sağlıklı günlerde güzel şiirlerinizle kalınız,selam ve sevgilerimle Allah'a emanet ol...

Son Perde

En son seni bitirdim içimdeki kuyularda,
Hülyalarımda asılı kalan o eski sureti,
Zamanın tam orta yerinde söküp attım.
Kışlara mahkûm ettiğim zavallı ömrümün,
Artık her bir köşesinde güneş açacak, biliyorum.
~~
Ardından isyanlarımın peşine düşecek değilim,
İçimde yanan o yangını tek başıma söndürdüm.
Duvarlar örüp gitsen de arkana bakmadan,
Kabuk tutmayan yaralarıma kendim merhem oldum.
Bu defa hasarım ağır olsa da, yıkılmadım.
~~
Sarı sonbaharları severim bilirsin,
Ama senin sevdiremediğin o karanlık günlerde,
Gönlüme vurduğun her kelepçeyi birer birer kırdım.
Elimde kalan tek şey olan gururuma sarılıp,
Yokluğunun gölgesini bile kapı dışarı ettim.
~~
Dilime "sus" dedim, kalemime "dur",
Çünkü senin için harcanacak tek bir harfim kalmadı.
Yüreğime de engel oluyorum artık, bakmam gözyaşına,
Baksan da görmem, duysan da duyurmam sesimi;
İşte böyle, ben ölürken bile seni içimde bitirdim.
~~
Yılların yorgunluğu üzerime bir dağ gibi çökerken,
Gecelerin o dayanılmaz ağırlığı ömrüme serildi.
Yazdığım her sevda şiirinde seni kahraman sansalar da,
Canım acımaz artık, üzülme gidişinle;
Ben çoktan kopardım o sızlayan köprüleri.
~~
Ayaklarım yere basmaz sanma sakın,
Umutlarım senin dallarında solup gitmeyecek kadar diri.
Yarınlarım sende kalmaz, korkma, al hepsini;
Korkma! Çünkü ben bu hikâyeyi tek başıma kapattım,
En son seni öldürdüm o bitmek bilmeyen sancılarda.
~~
Ne bir sitem ne de bir ah var artık dilimin ucunda,
Sessizliğim, en büyük cevabımdır senin o bitmeyen hırslarına.
Yolun açık olsun diyemem, ama kapım kapalı,
İçeride artık senin yerin, senin kokun yok;
Eski bir hatıra gibi tozlu raflara kaldırdım seni.
~~
Öyle bir gidiş ki bu, dönüp bakmak yasak kendime,
Eskiden olsa dünyayı yakardım bir tek gülüşüne.
Şimdi ise koca bir hiçsin, rüzgârın savurduğu yaprak gibi,
Kendi fırtınamda boğulurken öğrendim yüzmeyi,
Kendi limanımda buldum sonunda o huzurlu sessizliği.
~~
Bana bıraktığın en büyük miras, bu buz gibi yalnızlık,
Ama inan, senin o sahte kalabalığından daha samimi.
Aynaya baktığımda gördüğüm kadın artık tanımıyor seni,
Yüzümdeki her çizgi, senin açtığın bir yaranın nişanesi;
Hepsini sevdim, çünkü hepsi beni benden vazgeçirdi.
~~
Varlığın ne katmıştı ki, yokluğun neyi götürsün benden?
Bir gölgeydin sadece, güneş doğunca kaybolup giden.
Ben şimdi kendi ışığımda yürüyorum o engebeli yolları,
Kimsenin eline muhtaç olmadan, kimseye yaslanmadan;
Kendi omzumda dindirdim en ağır feryatlarımı.
~~
Zaman; her şeyi iyileştirir derlerdi de inanmazdım,
Meğer zaman değilmiş, insanın kendi kararıymış şifası.
Ben seni bitirmeye karar verdiğim o ilk saniyede,
Kendi hayatımı yeniden başlattım o viran bahçede;
Güllerim artık senin için değil, kendim için açıyor.
~~
Sonunda sükûtum galip geldi bütün o gürültülü vedalara,
Yüreğimde bir tek iz bırakmadan sildim bütün adımlarını.
Artık özgürüm, artık tek başımayım ve en çok da kendimleyim,
Bitti bu kavga, bitti bu amansız ve yorucu fırtına;
Seni, seninle bıraktım o karanlık boşlukta.

Cemre yaman
Cemre Yaman, bir vedayı sadece bir ayrılık olarak değil; bir 'kendini bulma' zaferi olarak işlemiş. 'Aynaya baktığımda gördüğüm kadın artık tanımıyor seni' dizesi, ruhsal bir dönüşümün en yalın ve en güçlü ifadesidir. Sahte kalabalıklardan samimi bir yalnızlığa hicret eden bu yürek, kendi fırtınasında yüzmeyi öğrenerek asıl limanına ulaşmış. Muazzam bir irade ve estetik dokunuş. Kaleminize sağlık.

Bir yerlerde hep kanayan bizi kapatmaya zorlayan bir son perde vardır.Üstünü örtemez bazı acıların hiç kimse Sözü söze bağlayacağım izninizle

Son Perde
Kadın,
Bir resim çiziyordu
Çizgiler kapatmasa da tuvaldeki yırtıkları
Fırça dansındaydı aşkın
Adam güç bela tutunup tuvale
Gülümsedi bıyık altından birkaç kere

Adam,
Birden çatıveriyordu kaşlarını
Kabaran öfkesine esir
Boyalar sızıyordu yavaş yavaş kan kırmızı
Sanki değişiyordu aşkın rengi

Kadın,
Rotasını değişince birden
Adam tepetaklaktı tuvalde
Her şey siyahla beyaz gibi
Denizler siyah, dalgalar beyaz
Geceler siyah, düşler beyaz
Yavaş yavaş şekillenirken resim

Adam,
Ürperip fırlıyor ayağa
Kendine güçlü,
Kendince yiğit,
Yiğitliği başına bela
Kükremiş aslan misali
Fareden korktuğunu söylemekten aciz

Kadın,
Ürküyor bakışlardaki öfkeden
Boğazında düğümleniyor sözler
Güya mutluluk resmi çizecekken,
Bak şimdi şu Allah’ın işine!
Neye niyet, neye kısmet


Adam,
Körkütük sarhoş
Aşk iksiri içmiş güya
Kadın şaşkın ve çaresiz
O zaman neden bu hoyrat?
Yaşamın oyunundan bir perdedir sahnemizde
Yan yanayken ayrı geçen zamanlar


Kadın,
İç çekiyor zerresine kadar işleyerek hüznü
Yabancılaşmışlığının farkında fırçalar
Atsa atılmıyor,
Satsa satılmıyor
Boşa geçen onca yıl
Kaderine sayılmış besbelli
Adı aşkken yalnızlığın


Adam,
Devriliyor boylu boyunca
Anlaşılan yetmemiş yiğitliği
Bir yokluğa direnmeye
İki damla yaşla ıslanınca
Dağılıyor tuvaldeki resim
Kadın, Güneş’e dönüyor sırtını
Adam, Güneş'e bakmanın hayalinde
Aşk denilen bu oyunda;
yavaş yavaş kapanıyor son perde

Bahri Yıldırım
[ /kalin ]

Başkasının açtığı yaraya,kendi kendine yetebilme
​sitemin, öfkenin ve beklentinin bitip yerini derin bir "sükûta" ve kayıtsızlığa bırakman güzel,
Başkası için solan bir hayattan, sadece kendin için açan "gül bahçelerine dönmesi dileğiyle.Hayırlı bayramlar diliyorum.

Şair, hayatın sahnesini zarif bir metaforla kapatıyor. Duyguların yoğunluğu, okuyucuyu derin bir düşünceye davet ediyor. Bayram vesilesiyle kaleminize sağlık, gönlünüz daim olsun.

Tebrik ederim şairem.Duygusuyla anlatımı ile güzel bir şiir olmuş.Mutlu bayramlar :)

Yüreğinize emeğinize ellerinize sağlık
Değerli kalemdaşım
Sözlerinizi büyük bir beğeniyle okudum
Kaleminiz kavi ilhamınızın daim olmadı temennisiyle
En kalbi duygularımla esenlikler dilerim.

İYİ BAYRAMLAR EFENDİM

Mükemmel imgeler le örülmüş dizeler okutunuğunuz için teşekkür ederim günüm şiiri seçtim değerli dost yürek sevgili dost kalem iyi geceler diliyorum şiirlerde buluşmak dileğiyle şiirle kalın
Hayırlı bayramlar dilerim
Bayramınız varsa kutlu olsun

Yazan yüreğin dert görmesin emeğine yüreğine sağlık saygılarımla selametle hayırlı huzurlu bayramlar dilerim

artık her şey bitti der gibiydiniz
seni sana bıraktım beni de bana der gibi
yüreğiniz dert görmesin
bundan sonra her şey dilediğiniz gibi olsun
hayırlı bayramlar
esenlikler dilerim

Etrafta baya katil çoğaldı
Aşkın katilleri arttı
Yüreğinize sağlık çok güzel şiirleriniz
Tebrikler

Harika duyguları yazmış kaleminiz anlamlı sözler ile
Yüreğinize sağlık kaleminiz daim olsun..
Kıymetli Şaire saygılar 👍🙏

Sevgili Cemre
“Son Perde” şiiri, terk edişin değil, terk edilişin ardından gelen en güçlü “kendini yeniden inşa” manifestosudur. Şiir, öfkeyle başlayıp sükûnete evrilen, acıyla yoğrulup özgürlüğe ulaşan bir ruh yolculuğunu adım adım anlatır. Derinlemesine analiz:

1. Yapısal ve Duygusal Akış
Şiir 12 bölümden oluşur ve duygusal bir kavis çizer:

lk 4 bölüm Öfke, kırgınlık, intikamvari bir “seni bitirme” iradesi (söküp atma, kelepçeyi kırma, gölgeyi kapı dışarı etme).
Orta bölümler (5-8) Yorgunluk, yalnızlık, gurur ve sessiz direniş (dilime “sus”, kalemime “dur”, gurura sarılma).
Son 4 bölüm Kabul, şifa, özgürlük ve zafer (zaman değil karar şifadır, kendi ışığımda yürüyorum, güller artık kendim için açıyor, sükûtum galip geldi).

Bu akış, klasik yas sürecini (inkâr , öfke pazarlık depresyon , kabul) tersine çevirir: önce öfkeyle başlar, en sonunda sükûnetle biter.

2. Temalar ve Ana Motifler
"Kendini öldürme / Yeniden doğuş" “En son seni öldürdüm o bitmek bilmeyen sancılarda”, “seni seninle bıraktım o karanlık boşlukta” sevgiliyi değil, onun içindeki izini öldürmek. Bu, psikolojik olarak çok güçlü bir “içsel infaz” metaforu.

"Maske ve rol terk edişi" “Aynaya baktığımda gördüğüm kadın artık tanımıyor seni” Artık rol yapmıyor, sahte kalabalığa ihtiyacı yok.

"Gurur ve yalnızlık" Yalnızlık “buz gibi” ama “samimi”. Gurur tek sığınak, tek miras.

"Zaman ve irade çatışması" “Zaman her şeyi iyileştirir derlerdi de inanmazdım / Meğer zaman değilmiş, insanın kendi kararıymış şifası” En çarpıcı dize burası. Şifa dışardan gelmiyor; içsel bir karardır.

"Güneş / Işık metaforu" Şiir karanlıktan ışığa geçer. “Güneş doğunca kaybolup giden gölge”, “kendi ışığımda yürüyorum”, “güllerim kendim için açıyor” sevgili gölgeydi, şair güneş oldu.

3. Dil ve Üslup Özellikleri
Tekrarlar (“artık”, “kendi”, “seni”, “bitti”) ısrarlı bir vazgeçiş ritmi yaratır.
Karşıtlıklar: “Varlığın ne katmıştı ki, yokluğun neyi götürsün?”, “kışlara mahkûm ettiğim ömrümün artık güneş açacak”.

Sert ve yumuşak geçişler: Öfke dolu dizelerden (“o...... Çocuğu ” değil ama “senin o sahte kalabalığından daha samimi yalnızlık”) sükûnete (“sükûtum galip geldi”).

Kişisel hitap (“bilirsin”, “üzülme gidişinle”, “korkma”) sanki sevgiliye son bir mektup gibi, ama cevap beklemeden yazılmış.

4. Psikolojik Derinlik
Şiir, travma sonrası iyileşme sürecinin edebiyattaki en net örneklerinden biri:
- İlk aşama: İntikam fantezisi (“seni öldürdüm”, “kapı dışarı ettim”).

- Orta aşama: Kendine şefkat ve sınır koyma (“dilime sus dedim”, “yüreğime engel oluyorum”).
- Son aşama: Kabul ve yeniden sahiplenme (“artık özgürüm, tek başımayım ve en çok da kendimleyim”).

Bu, “seni affetmiyorum ama seni taşımayı bırakıyorum” duruşu. Affetmek zorunda değil; sadece taşımayı reddediyor.

Son Değerlendirme
“Son Perde”, aşk şiirinden çok bir “veda ve yeniden doğuş” destanıdır.
Sevgiliyi değil, sevgilinin yarattığı enkazı gömer.
Şair, enkazdan kendi sarayını çıkarır: gurur sarayı, sessizlik sarayı, kendi ışığı sarayı.

En güzel dize:
“Güllerim artık senin için değil, kendim için açıyor.”

Bu tek cümle, şiirin tüm ruhunu taşır:
Artık başkası için çiçek açmıyor; kendisi için yaşıyor.

Kalemine, yüreğine, kelamına sağlık.
Hayırlı bayramlar diliyorum ramazan bayramınız mübarek olsun.
☕🙏✍️✍️

Büyük bir hesaplaşma..
Hem karşıdakiyle hem de içte yaşanan bir hesaplaşma.
Emeğinize sağlık.
Saygılar...

Bu tip derinlikli yazılımlar İnsanı küçük bir roman okumuş huzuruna götürüyor Zira o kadar üst üste konulduğunda yıkılacak yan yana dizdiğinde mesafe katedecek güzellikler var ki..
ve...
Bu şiir, sadece bir ayrılık metni değil; küllerinden doğan bir kadının özgürlük manifestosu niteliğinde. Duygusal yıkımdan sağ çıkıp, kendi içsel krallığını ilan eden bir ruhun hikâyesi bu.
​"Şiirde resmedilen 'içteki kuyular', geçmişin karanlığını boğmak için seçilmiş muazzam bir metafor. Şair, acıyı bir mağlubiyet olarak değil, bir arınma süreci olarak ele almış. Özellikle 'Kendi fırtınamda boğulurken öğrendim yüzmeyi' dizesi, travmanın nasıl bir güce dönüştüğünü fısıldıyor. Bu, gidenin arkasından yakılan bir ağıt değil, kalan kişinin kendine sunduğu en büyük 'iyileşme' armağanıdır. Kaleminize sağlık.
​"Bazı vedalar sessizce yapılır ama gürültüsü bir ömür sürer. 'Son Perde', bir hikâyeyi bitirirken aslında yeni bir insanı başlatmanın gururlu duruşu olmuş. 'Varlığın ne katmıştı ki, yokluğun neyi götürsün' sorusu, şiirin tüm duygusal yükünü tek seferde sırtlayan, muhatabını hiçe sayan en güçlü darbe. Çok etkileyici."
​"Okurken insanın boğazında düğümlenen o 'buz gibi yalnızlığın' aslında ne kadar sıcak bir sığınak olabileceğini hissettiriyor. Kendi omzunda ağlamayı öğrenen bir insanın, başkasına yaslanma ihtiyacının bitişini harika bir dille anlatmışsınız. 'Güllerim artık senin için değil, kendim için açıyor' diyerek biten bu yolculuk, tüm yaralı ruhlara umut veriyor."
​"İhanetin veya hayal kırıklığının tortusunu 'tozlu raflara kaldırmak' büyük bir irade ister. Şiir boyunca hakim olan o kararlı ton, son dizedeki 'Seni, seninle bıraktım' ifadesiyle zirveye ulaşıyor. Birini kendi karanlığında mahkûm etmek, ona verilecek en asil cevaptır. Kelimelerin gücü adına tebrik ederim."

Varlığın ne katmıştı ki, yokluğun neyi götürsün benden" ifadesiyle, bir şeyin yokluğunun, varlığının getirdiği kadar önemli olmadığını vurgulanıyor.
Zaman; her şeyi iyileştirir derlerdi de inanmazdım" diyerek, zamanın iyileştirici gücüne inancın olduğunu anlatılıyor.
Ardından isyanlarımın peşine düşecek değilim, İçimde yanan o yangını tek başıma söndürdüm" ifadesiyle, içsel bir mücadele ve acının üstesinden gelme anlatılıyor.
En son seni bitirdim içimdeki kuyularda" diyerek, bir ilişkinin veya duygunun sonlandırılması, içsel bir temizlik anlatılıyor.
Yüreğine usta kalemine sağlık. Değerli hocam
Sevgiler selamlar uzaklardan esen kalın.