Sevmek dediğin nedir ki sevgili?
Oturup yemeğimizi beraber yerken kıyıda,
Sadece uçsuz mavi denizi seyretmekmi?
Yoksa iki göz ile bir de inanmış yürekmi?
Martılar gibi çığlık çığlığa, özgürce...
Konuş biraz, bir şeyler deyiver hadi.
Saklama o çocuksu yüreğini avuçlarında,
"Sevdim" de mesela, sadece "sevdim" de...
Der misin? Dersin eminim, niye demiyesin
​Bak, gözlerimiz burada ışıl ışıl duruyor,
Yüreğinin çarpıntısını buradan duyuyorum.
Sevmek için mucizelere gerek yok ki;
Hadi, dökülsün o saklı kelimeler dilinden,
"Sevdim" de, "seviyorum" de...
​Hani bir kez "sevdim" desen, bir fısıldasan;
Güller açacak inan gözlerimin içinde,
Yüreğim kuş gibi çırpınacak göğsümde.
Yaz geçecek, kış geçecek, mevsimlerde
Bahar kalacak avuçlarımda. sen k/caksın
​Ben susacağım, çizdiğim resme bakıp,
Zamanı tam o saniyede durduracağım.
Artık "sen" , "ben" olmayacak bu masalda;
Sen ben olacaksın, ben ise sen...
​Diyorum ki sevmek aslında hiç zor değil;
Bakacak göz gerek, bir hissedecek yürek,
Bir de o sözü söyleyecek cesaret.
Hatırla insanı güzelleştiren yine insandır.
​Sen güzelsin sevgili, çünkü sevdim bir kez.
Bakışımla serpildin, sevdikçe güzelleştin.
Sen güzelleştikçe ben seni seviyorum
Bir deniz dalgasının kıyıya vuruşu gibi

Bedri Demirpençe