Bilsen ki;
ecele bürünmüş bir baharsın
Ademin elması kadar zorsun
Ve bedelin,
Hududu olmayan yanardağların cehennemini
beklemeden gövermektir.
Yırtardın kirpiklerini vura vura
kefeninine,
Öyle mi?

Bu kadar acil değilse,
Beklesen,
Yaşamla ölümü ayırtedemeyen
bir çocuk doğurdun kendinden..
Maviyi basmadan kırk leğen gözyaşına
Açılmayacak sanır gökyüzü,
kara bulutlardan..

Bu fitne fucür çok be..

Nasıl büyüdün demezler mi
Uğultusuna bulaşmadan dünyanın..
Demezler mi,
kimsin sen?
Ne haddine
Bozkır toprağına yük olmak..
Balçığın tutmamış
yüzün gözün olmamış..
Ne sulietler eskittiğini bilmeden
beyaz duvağa ilişip
Uçurtmalarla yarışmak isterken.

Günah be günah
Seni bilmekte
Her masum otu çiğnemekte..

Yetmezse kalemin karalamaya
kiralamaya beyaz kağıtları
kirletme!

Kirlen..

Yoruldun,
Bırak geçsin seni
bu mevsim
bu yer
bu zaman..