Yaş denen şey, takvim yapraklarının sayısından çok daha fazlası.

Bazen 20’sinde 80’lik bir ruh taşıyanlar, bazen 70’inde hâlâ 20’lik bir merak ve heyecanla yaşayanlar var. Asıl mesele, kalbin ne kadar çok “yaşadığını” hissettiği, ne kadar çok sevdiği, ne kadar çok kırılıp toparlandığı, ne kadar çok öğrendiği ve hâlâ öğrenmeye açık olduğu.
Yüreğinde bahar kalmışsa, aynadaki kırışıklıklar sadece gülüş izleridir aslında.


Kaleminin izi hiç silinmesin, hep o samimi ve içten cümlelerle yazmaya devam et.
Selamlar, saygılar ve güzel yüreğine kocaman bir teşekkür

Değerli Cemrem,
Bu içten, zarif ve incelik dolu sözleriniz sabahımın en güzel hediyesi oldu. Kalbinizin penceresinden bakınca böyle güzel gören, böyle naif ve derin hisseden bir ruha rastlamak, hele bu zamanda, insanı hem müteşekkir hem de biraz mahcup ediyor.“Ateş küle dönse de köz saklar içini” dizesini siz böyle sahiplenince, sanki o köz yeniden alevlenmiş gibi hissettim.

Çünkü asıl madalya, yazılan satırlarda değil; o satırları okuyup içinde bir yerlerde hâlâ sıcaklık hissedebilen gözlerde, kalplerde saklı.
Yaş almak değil, efsaneleşmek… ne güzel bir bakış açısı.

Belki de hepimizin gizli arzusu bu: zamanın karşısında eğilmemek, aksine ona kendi rengimizi, kendi ısımızı bırakmak.
Selamınız, saygınız, o sembolik kahve ve kelebek dokunuşu için teşekkür ederim.
Siz de daima o içindeki közü diri tutun; çünkü o köz söndüğü yerde bile ısıtır, aydınlatır.

Saygı, muhabbet ve bir fincan çay dileğiyle…

Teşekkür ederim bu güzel paylaşım için,
Sen de olduğun gibi kal, hep.
Saygılar.