GEÇMİŞ YILLARDAN BİR ANI…

Hoş geldin Mart, şehrime, evime ve yüreğime hoş geldin bahar.....🌺🌹
( 1 Mart 2018’den bir anı)

İlk baharın gelişi ile birlikte, karamsar bütün duygu ve düşüncelerden sıyrılıyor insan.Güneşin göz kırparak gülümsemesi , ılık ılık bir mutluluk akıtıyor yüreğimize.
Ankarada dün çok güzel ve güneşli bir hava vardı.Uzun, kış aylarının ardından güneş ilk kez gülümseyerek merhaba diyordu.Bu güzel güneşin tatlı tebessümüne kayıtsız kalamazdım elbet.Çıkıp yürüyüş yapmaya karar verdim.
Tam kapıdan çıktım ki bir de ne göreyim....
Baharla birlikte, yeni bir komşu taşınmıştı yanı başıma...Öylesine heyecanlandım ki anlatamam.Evlerinin açık yerlerine tadilat yapıyorlardı.Bu ummalı çalışmayı seyrettim uzaktan bir müddet.ve garip duygularla doldu içim.Aile olmak, böyle bir şeydi işte....
Hemen evimin önündeki akasya ağacında konaklayan beş on serçe cıvıl cıvıl sesleriyle tatlı bir muhabbetin içindeydiler.Cıvıltıları, hoş bir sada olarak yükseliyordu gökyüzüne...ve ben yeni komşularımı izlemeye devam ediyordum.Seyrine doyum olmayan bir manzaraydı bu...
Evimizin hemen yakınındaki genç çınar ağacının en yükseğindeki dallara güzel bir çift saksağan ailesi taşınmıştı.Mavi,yeşil,siyah,beyaz tüyleri ışıl ışıl parıldıyordu güneşin altında.Çınarın tepesinde derme çatma bir aşiyan onlara yuva olacaktı.Yuvanın içindeki dişi saksağan olmalıydı.Erkek kuş uçuyor,dolaşıypr ve gagasında bir kaç ince çalı çırpı ile geri dönüyordu.Gelen çırpıları dişi kuş da bir sepet dokuyor,bir çit çeviriyor edasıyla yuvasının açık kalan yerlerini örüyordu.İlmek ilmek kilim dokuyordu sanki.Bu müthiş çalışma ne kadar sürdü bilmiyorum.Uzun uzun seyrettim onları.Ve sessizce ayrıldım ordan.
Sonra, yürümeye devam ettim.Güneş pırıl pırıldı, toprak yeşermeye başlamıştı hafiften.Baharın sevinci bir parfüm gibi yayılmıştı etrafa.Henüz bir çiçek ya da kelebek yoktu ama ,her ağaçta bir şenlik; bir bayram havası vardı.
Binaların önündeki kedilerin de keyfine diyecek yoktu.Pek memnun görünüyordu hayatlarından.
Ağaçlar, kuşlar,kediler hep gülümsüyorlardı sanki.Ben de gülümsüyordum....
Yürüdüğüm yol boyunca toprağı da inceledim, karınca yuvalarının tümseğini aradı gözlerim.Ama henüz onlar çıkmamışlardı anlaşılan.Hiç bir karınca tümseğine rastlamadım.Sanırım cemrenin toprağa düşmesini bekliyorlar olsa gerek.Bu da demektir ki bir kaç güne kadar karıncalar da çıkar yuvalarından.Belki kelebekler de gelir kim bilir.....
Can eriği var biraz ilerde...Ama erik ağacı da çiçek açmamış henüz.Biliyorım yakında o da çiçek açacak ve muhteşem bal arılarına yuva olacaklar....
Umutluyum, bahar çok yakın.Hoş geldin Mart,
Hoş geldin baharın ilk ayı....Gözümüze, gönlümüze safalar getirdin.
Tüm dostlarıma bahar tadında bir ömür diliyorum...
Nurgül KAYNAR YÜCE / ANKARA