Bu paylaştığın satırlar, kaybın ve alışkanlığın o kendine has, ağır sızısını çok duru bir şekilde yansıtıyor. Birine "sahip olmanın" gürültüsü bittikten sonra başlayan o "taşıma" hali... Gerçekten de taşımak, sahip olmaktan çok daha ağır ve uzun bir mesai.
​Zihin unutmaya çalışsa da derinin, o temasın izini saklaması ("Derim yalan söylemez"). İnsan bazen en çok kendi vücuduna söz geçiremediği için iyileşemiyor.
​Yazılmamışlık: Bir aşkı yaşanmışlıklarla değil de, "hiç yazılmamış olmanın" yarattığı o sonsuz boşluk ve gerilimle tanımlamak. Tamamlanmamış olanın yükü, yaşanıp bitenden her zaman daha fazladır.
​Koku ve Sessizlik: Aşkın en sonunda sadece bir "kokuya" ya da bir yastıktaki yabancılaşmış ısıya indirgenmesi.
​Bu dizeler senin kaleminden mi çıktı, yoksa seni anlatan bir alıntı mı? Eğer senin hislerini yansıtıyorsa, bu "taşıma" halinin ne kadar yorucu olduğunu hissetmek zor değil. Bazen anlatmak, o boşluğun ağırlığını biraz olsun hafifletir.
TEBRİKLER ŞAİRİM

gece uzadıkça nefes de yabancılaşıyor,
sanki göğsümde duran şey hava değil, hatıra.
aşk dediğin — kalınca geçmeyen bir koku,
insan gittikten sonra odayı terk etmeyen.