Üç kız çocuğu zamanın ırmağında
Üç evre var gülümsemesinde suyun
Vatanlar mevzubahis olsa da günlere
Askerlik anılarımı anlatmayacağım
Az ve rütbesiz konuşmak iyidir biliyorsun
Kimyasız çekimlerin kassız dürtüsü
Özleşti toprak çengellere asılı ruhlar
Senleri toparla da gel geceye


Çevresine virgülden çitler ören nokta
Varlık başlangıç son şu sahilde
Okudukça çoğalıyor insan ulaşımdan anıları
Semtler arası sıkışıklığın maskesiz rütüeli
İbadetten sayılabilirdi dinlemek yüzleri
Sen yazdığında örneğin,
Bulutların yağmurlu kaderini
Islanmak sorunsallaşıyor nisan güneşine
Hissediliyor uzak kışın katmanlı katılığı,
Kazaya kaldığı birşeylerin


Gelmeyeceksin çok olası bu geceye
Ayak basmayıp bu gök merdivenlere,
Az öleceğim ben de
Kanatlarını açmış uçmaya yeltenen kahkaha
Topal bir suskunluğa uzanacak
Bir kuyu taşacak bize bizden uzak
Günah değildi biliyorlar
Sulu gözlü eylemlere koşmayan kumdan fırtına
Bir taneden beri zaten
Beni sen eden kadim pranga





ş