Gülüşün zihnimde dans ediyor
Bakışların aklıma geldikçe uzaklara dalıp gidiyorum.
Daldığım yerde senden ne bir iz ne bir haber
Anladım, bu su benim boyumu aşıyor.
Oysa benim gittiğim yollar hep gözlerine doğru.
Güldüğün zaman gamzelerinde açan beyaz zambaklar
Kuruyup sararmakta şimdi.
Anladım, kırlangıç mevsimi yaklaşıyor.
Ve ben nefes almak için pencereye değil de
Gözlerine baktığım zaman anladım bu sevdaya yenildiğimi.
Söylesene;
Seni kimler israf ediyor ben her zerrene muhtaçken.
Söyle hadi;
Kimler gönlünü seninle doyuruyor ben sana zilzurna açken.
Cennetin neresinde büyüdün ey kadın!
Hangi kutsal izi taşıyor gözlerinin derinliği?
Şimdi ben, gitmeyi hâlâ bilmiyorum ama
Bir adım geri çekilmeyi öğrendim artık.
Şairin de dediği gibi;
Hep böyle çocuksu mu bakar senin gözlerin?
Hep böyle içinde uzak bir ışık mı yanar?
Bakışlarında beni dinlendiren bir şey var;
Kıyısındaymış gibi en sakin denizlerin...
Ki ben aşka dair tüm şiirleri okudum
Hiç biri her gece seni düşünerek uyumanın yerine geçmedi.
Anla
Artık mahsun değil mahzun’um.
Ve bu deryada yüzemeyecek kadar kısa kaldı boyum..

Emreİnan