Aşkın kusuru var mıdır?
Belki de aşkın kendisinin değil,
Onu taşıyan kalplerin kusurları vardır.
Çünkü aşk, doğduğu anda saf bir duygudur,
ne kırmayı bilir ne de incitmeyi,
sadece bağlanmak, büyümek ve ait olmak ister.
Ama insan…
İnsan korkularıyla sever, geçmiş yaralarıyla tutunur, eksikleriyle yaklaşır karşısındakine.
İşte o zaman aşkın üzerine gölgeler düşer.
Biz o gölgelere “kusur” deriz.
Aşkın kusuru var mıdır gerçekten,
yoksa biz mi onu beklentilerimizle ağırlaştırırız ?
Birbirimizi tamamlayalım derken kendimizden vazgeçer, sonra eksildiğimiz yerden sitem ederiz.
Belki aşk kusursuzdur, ama iki insanın aynı derinlikte sevmesi zordur.
Biri daha çok inanır, biri daha çok korkar.
Biri kalbini açar, diğeri temkinli durur.
İşte o dengesizlik, aşkın kusuru sanılır.
Oysa aşk, ne fazla ister ne eksik.
Sadece olduğu gibi kabul edilmek ister.
Kusur varsa, belki de sevmenin değil,
sevmeyi bilmeyişimizin içindedir.